Mononukleoza – objawy oraz diagnoza choroby

Mononukleoza w pierwszym stadium rozwija się często w sposób bezobjawowy. Nierzadko także, cały przebieg choroby nie jest kojarzony z żadnymi dolegliwościami. W takich wypadkach – u osób które cierpią na chorobę pocałunków, a których układ immunologiczny działa sprawnie – powodujący mononukleozę wirus EBV jest naturalnie eliminowany.
Kiedy rozwojowi choroby towarzyszą objawy, najczęściej ich ogólny obraz kojarzony jest z grypą, anginą lub niegroźnym, podszytym przeziębieniem przepracowaniem. Czynnikiem, który utrudnia szybką diagnozę mononukleozy jest fakt długiej inkubacji choroby. Najbardziej charakterystyczne dla tego schorzenia symptomy pojawiają się zwykle po 30-50 dniach od zakażenia. 
O zachorowaniu na mononukleozę – w pierwszej kolejności – świadczy zwykle wyraźny spadek samopoczucia i ogólne zmęczenie. Tym, niekojarzonym z poważną chorobą symptomom zaczynają wkrótce towarzyszyć ból gardła, powiększenie węzłów chłonnych na szyi i karku oraz nalot ujawniający się na migdałkach.

diagnoza mononukleozy
Wszystkie te objawy kojarzone są często z anginą wywoływaną działalnością paciorkowców. Symptomy są tak mylące, że wprowadzają w błąd nawet doświadczonych lekarzy, którzy rzadko kiedy kojarzą powiększone węzły chłonne czy złe samopoczucie pacjenta z chorobą pocałunków.
Wskazówką do postawienia właściwej diagnozy może być brak efektów działania zaleconych i przypisanych na anginę leków (zwłaszcza antybiotyków, na które mononukleoza jest odporna). Podpowiedzią – zarówno dla lekarzy, jak i dla samych pacjentów – może być też towarzysząca mononukleozie, występująca zwykle rano i wieczorem gorączka, dochodząca nawet do 40 stopni Celsjusza i prowadząca do hospitalizacji chorego.
W postawieniu prawidłowej diagnozy pomagają kolejne objawy – występujące nie tak często jak gorączka, ale mocno kojarzone z mononukleozą. Wśród symptomów składających się na obraz diagnostyczny wymienić należy zażółcenie skóry i twardówek oczu, obrzęk oczu, krwawienie dziąseł, wydatne powiększenie wątroby oraz śledziony, wysypka występująca w postaci plamisto-grudkowej czy trudności w oddychaniu wynikające z obrzęku i zatkania dróg oddechowych gęstym śluzem.
Diagnostyka właściwa mononukleozy opiera się natomiast na interpretacji obrazu klinicznego oraz wyników badań morfologicznych, w których stwierdza się wystąpienie zwiększonej liczby białych krwinek (leukocytozę). Stosuje się także bardzo drogą, ale niezwykle skuteczną diagnostykę serologiczną, która pozwala na stwierdzenie obecności charakterystycznych w zakażeniu wirusem Epsteina-Barra przeciwciał.
Jak widać, rozpoznanie choroby pocałunków jest niezwykle trudne. Wszystko przez wzgląd na niejednoznaczność objawów lub ich całkowity brak. Dlatego dobrze jest obserwować własne ciało, a w razie uzasadnionego podejrzenia – zdecydować się na konsultację lekarską w ramach której należy opowiedzieć specjaliście o swoich symptomach i związanych z ich wystąpieniem obawach.

© 2013 e-Monunukleoza.pl Wszelkie prawa zastrzeżone.

| Polityka prywatności | Kontakt |